آلبرتو مندس،
نویسنده و ویراستار، سال 1941 در مادرید متولد شد و دوران دبیرستانش را در رم
ایتالیا گذراند. در همین شهر پدرش خوسه مندس اِرِرا برای سازمان غذا و کشاورزی ملل
متحد (فائو) کار میکرد. او بعدتر از دانشکدهی فلسفه و ادبیات دانشگاه کُمپولتنسهی
مادرید فارغالتحصیل شد. در دوران جوانی و فعالیت سیاسیاش در حزب کمونیست اسپانیا
(PCE)، نشریهی مخفی
فرهنگ و انقلاب را تأسیس کرد. او همچنین از مؤسسان مجلات چپگرا و
ضدفرانکویی دیگری نظیر علم نو (Ciencia Nueva) بود، و درنهایت در سال 1982 فعالیت سیاسی را رها کرد.
آفتابگردانهای
کور تنها اثر داستانی مندس است. او با
همین کتاب چندین جایزهی ادبی را از آن خود کرد. اثری که نشانههای دست شستن از
سیاست و احزاب در آن هویداست. او تنها چند ماه پس از انتشار این کتاب، در سال
2004، بر اثر سرطان درگذشت.
مقالات
بسیاری از رمانهای جنگی دربارهی پیروزیاند؛
دربارهی قهرمانان، نبردها و لحظههایی که تاریخ مسیر خود را تغییر میدهد. اما
کتاب آفتابگردانهای کور نوشتهی آلبرتو مندس از جنس دیگری است. این کتاب نه
دربارهی پیروزی، بلکه دربارهی شکست است؛ نه شکست یک ارتش، بلکه شکست انسانهایی
که ناگهان خود را در سوی مغلوب تاریخ مییابند.
آلبرتو مندس، نویسندهی اسپانیایی، این
کتاب را در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد؛ کتابی که خیلی زود به یکی از مهمترین آثار ادبی
دربارهی پیامدهای جنگ داخلی ...
