ایوان سرگیویچ تورگنیف (1818-1883) از سرآمدان  ادبیات روسی در قرن نوزدهم است. او به‌واسطه‌ی رمان‌ها، داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌هایش، نقشی برجسته در شکل‌دهی ادبیات روسی ایفا کرده و به عنوان پلی میان ادبیات روسی و اروپایی شناخته می‌شود.

تورگنیف در خانواده‌ای اشرافی در شهر اریول (Oryol) به دنیا آمد. دوران کودکی‌اش را تحت سلطه‌ی مادر مستبدش گذراند که تأثیری عمیق بر شخصیت و دیدگاه‌های او داشت. تحصیلات عالی‌ خود را در رشته‌های فلسفه، ادبیات و زبان‌شناسی در دانشگاه‌های مسکو، سن‌پترزبورگ و برلین گذراند، همین تجربه‌ها سبب شد به تفکرات لیبرال و ایده‌های مدرن اروپایی گرایش پیدا کند.

آثار تورگنیف با زبانی ساده و نگاهی انسانی، مشکلات اجتماعی، تحولات سیاسی و تغییرات فرهنگی دوران خود را بازتاب می‌دهند. او در رمان مشهور خود پدران و پسران (1862) به شکاف نسلی میان لیبرال‌های قدیمی و نیهیلیست‌های جوان پرداخته و تصویری دقیق از جامعه‌ی روسیه در دوران اصلاحات ارائه داده است. این رمان با شخصیت به‌یادماندنی «بازاروف» یکی از آثار کلاسیک ادبیات جهانی به‌شمار می‌رود.

تورگنیف در کنار رمان‌نویسی، در نگارش داستان‌های کوتاه نیز تبحر داشت. مجموعه‌ی یادداشت‌های یک شکارچی (1852) یکی از آثار برجسته‌ی اوست که با روایتی ظریف و شاعرانه، نابرابری‌های اجتماعی و شرایط زندگی رعایا را به تصویر کشیده و تأثیری قابل‌توجه بر لغو نظام ارباب-رعیتی در روسیه گذاشت.

تورگنیف به دلیل زندگی طولانی در اروپا و ارتباط نزدیک با نویسندگان بزرگی چون گوستاو فلوبر، جرج الیوت و امیل زولا، در معرفی ادبیات روسیه به جهان و نیز تأثیرپذیری از سبک‌های اروپایی نقش مهمی داشت. اگرچه او در زمان حیاتش در روسیه با انتقادهای فراوانی روبه‌رو شد، اما جایگاه او به‌عنوان یکی از ستون‌های ادبیات روسی به مرور تثبیت شد.